Ad perennis vitae fontem

Ad perennis vitae fontem mens sitivit arida, Claustra carnis praesto frangi clausa quaerit anima, Gliscit, ambit, eluctatur exul frui patria. Dum pressuris ac aerumnis se gemit obnoxiam, Quam amisit, dum deliquit, contemplatur gloriam; Praesens malum urget boni perditi memoriam. Nam quis promat summae pacis quanta sit laetitia, Ubi vivis margaritis surgunt aedificia, Solis gemmis pretiosis haec structura nectitur; Auro mundo, ceu crystallo, urbis via sternitur; Flos perpetuus rosarum, ver agit perpetuum; Candent lilia, rubescit crocus, sudat balsamum. Pigmentorum spirat odor, liquor est aromatum; Pendent poma floridorum non lapsura nemorum. Non alternat luna vices, sol, vel cursus siderum; Agnus est felicis urbis lumen inocciduum;