Full Lyrics
Dixi ergo in corde meo: vadam et affluam deliciis et fruar bonis.
Et vidi quod hoc quoque esset vanitas.
Risum reputavi errorem et gaudio dixi: quid frustra deciperis?
Cogitavi in corde meo abstrahere a vino carnem meam
ut animum meum transferrem ad sapientiam devitaremque stultitiam
donec viderem quid esset utile filiis hominum
quo facto opus est sub sole numero dierum vitae suae.
Magnificavi opera mea, aedificavi mihi domos et plantavi vineas.
Possedi servos et ancillas, multamque familiam habui,
armentum quoque et magnus ovium greges
ultra omnes qui fuerunt ante me in Jerusalem.
Coacervavi mihi argentum et aurum et substantias regum et provinciarum.
Feci mihi cantores et cantatrices et delicias filiorum hominum,
scyphos et urceos in ministerio ad vina fundenda,
et supergressus sum opibus omnes qui ante me fuerunt in Jerusalem.
Sapientia quoque perseveravit mecum.
Et omnia quae desideraverunt oculi mei non negavi eis,
nec prohibui cor meum quin omni voluptate frueretur
et oblectaret se in his quae praeparaveram
et hanc ratus sum partem meam si uterer labore meo.
Cumque me convertissem ad universa opera quae fecerant manus meae
et ad labores in quibus frustra sudaveram,
vidi in omnibus vanitatem et afflictionem animi et nihil permanere sub sole.
(Ecclesiastes, 2;14, 711)
